Nieco-dziennik Qliga

***

2011-12-24T12:44:00.001+01:00

Święty Mikołaj nienawidzi dzieci biednych rodziców.

***

2011-12-08T21:41:00.000+01:00

W początkach 1938 r. Polacy zorganizowali manifestację siły na granicy z Litwą. I choć dysponowali głównie piechotą i kawalerią, manewry owe zdominowały wojska techniczne. Nie uchroniło to jednak przed kompromitacją - kilka samolotów rozbiło się przy lądowaniu.

***

2011-12-08T21:40:00.004+01:00

Ciekawe, czy w połowie 1939 r. Józef Beck spodziewał się, że już niebawem "beknie".

***

2011-12-08T21:39:00.001+01:00

W USA działa Dobrowolny Ruch na rzecz Zagłady Ludzkości.

***

2011-12-05T15:42:00.000+01:00

Przeżyć tydzień za 60 zł?
Quest completed.

***

2011-11-30T21:33:00.000+01:00

Po transformacji ustrojowej w Polsce najmniej samobójstw popełniono w 2006 r. - roku rządów Prawa i Sprawiedliwości.

***

2011-11-28T18:00:00.002+01:00

Pisząc do przyjaciela o planowanym przyjeździe do Szubina, podświadomie użyłem słowa "wracam". Znamienne...

***

2011-11-27T21:16:00.001+01:00

Pociąg jechał tak długo, że zdążyłem przeczytać wszystko, co ze sobą wziąłem.

Godne obchody Święta Niepodległości

2011-11-13T16:43:00.000+01:00

Młodzi patrioci z godnością obchodzą Święto Niepodległości.
Zdjęcie z szampinion.blogspot.com.

***

2011-11-04T22:22:00.000+01:00

Niektórzy członkowie WKP(b) w latach 30. byli przekonani, że komunizm zostanie osiągnięty w 1942 r., bo wtedy kończyła się ważność partyjnych legitymacji.

Limanowski omnia vincit

2011-11-03T09:50:00.000+01:00

"Stuletnia walka Polski o niepodległość swoją była to walka wolności z despotyzmem. Zwycięstwo jednej jest równocześnie zwycięstwem drugiej. Czyż podobna przypuścić, ażeby w wolnej Europie istniały narody, zakute w kajdany, i ażeby czwartą jej część zajmowało więzienie, strzeżone przez bagnety?! Niepodległość zaś Polska, - to rozbrojenie Europy, to ostateczny w niej upadek despotyzmu i militaryzmu, to zwycięstwo zasad wolności, równości i braterstwa".
Właśnie dlatego nie pójdę na blokadę Marszu Niepodległości. Odtworzenie bytu państwowego przez Polaków po 123 latach niewoli było wszak dziełem polskich socjalistów i rewolucjonistów, którzy rozumieli doskonale, że ucisk narodowy jest dla ludu równie dotkliwy, jak ucisk klasowy.

Z tych genialnych

2011-11-01T10:24:00.002+01:00

Notoryczny ateista z Łomży
Prowokował ludność, chodząc w komży.
,,Wiem, że Rzym, że Żmudź grzmią: `Zemrzesz w mamrze!' '',
Jątrzył tamże. ,,Lecz cóż? Z zimna mamże
Drżeć, gdy mżawka łomżańska mnie omży?''

Stanisław Barańczak

***

2011-10-24T09:33:00.000+02:00

Przeczytałem sto stron - dzień był udany.

***

2011-10-24T09:32:00.002+02:00

Najtrudniejszy do przezwyciężenia lęk to lęk przed przyszłością.

***

2011-10-09T01:34:00.000+02:00

Pewien grzybiarz bardzo długo kręcił się po lesie. W końcu jego sytuacja stała się tak trudna, że postanowił prymitywnie, acz pragmatycznie, wypróżnić się pod krzaczkiem. Pech chciał, że akurat wówczas ścieżką przechodził leśniczy, który - dostrzegłszy nagie pośladki - zapytał zdziwiony:
- Co pan robi?!
- Kalam bór...

***

2011-09-23T12:20:00.000+02:00

Po wpisaniu hasła "unemployment" do wyszukiwarki grafiki w google wśród pierwszych wyników pojawia się... mapa Polski.

***

2011-09-18T15:33:00.002+02:00

Wyjechał, by zarabiać w dalekim Barendrechcie,
końca swej pracy doczekał, nareszcie.

***

2011-07-10T02:31:00.002+02:00

Zwierzęta różnią się od ludzi tym, że nie potrafią kłamać.

***

2011-06-29T22:15:00.002+02:00

Baca trzyma swoją teściową nad przepaścią i mówi:
- Mój dziadek swoją teściową w Dunajcu utopił, mój ojciec swoją teściową ciupagą zaciupał, a ja cię puszczę wolno. Leć!

***

2011-06-24T02:59:00.001+02:00

Nawet żona Napoleona zdradziła go jako pierwsza!

***

2011-06-19T03:05:00.002+02:00

Przeżyć własną śmierć... Marzenie ściętej głowy.

Z wizytą u nowobogackich

2011-06-08T00:57:00.000+02:00

Pewne sprawy spowodowały, że miałem wczoraj wątpliwą przyjemność przebywania przez kilkadziesiąt minut na typowym poznańskim, kaprealistycznym osiedlu. Pierwsze wrażenie było bardzo pozytywne: nowoczesne, kolorowe bloki z interesującymi rozwiązaniami architektonicznymi (jakże różne od szarych, PRL-owskich brył), utrzymane w podobnej stylistyce chodniki, ławki, lampy uliczne, fontanny, a całość upstrzona posadzonymi w równych rzędach drzewami oraz inną zielenią. Partery zabudowań są tam zajęte przez sklepy i inne zakłady; np. salon fryzjerski, gdzie najtańsze strzyżenie kosztuje 30 zł. Przestrzeń przed budynkami jest gęsto zastawiona samochodami, zazwyczaj bardzo dobrych marek. Dzieci zamieszkujących tam rodzin mają możliwość spędzania wolnego czasu na nowoczesnych, bezpiecznych placach zabaw. Słowem: typowe osiedle nowobogackich, wykwit polskiego demoliberalizmu.

Siedząc tam na ławce odpłynąłem na chwilę myślami do biedniejszych części miasta. Kontrast od razu rzucił się w oczy: budynki na Jeżycach czy Wildzie są na ogół szaro-bure, chodniki pokrzywione, a mieszkańcy zaopatrują się zazwyczaj w Biedronce lub popularnych szmatexach. Ludzie ci w dodatku są znacznie gorzej postrzegani przez mainstream; ot – lenie i życiowi nieudacznicy, którzy nie byli dość aktywni i przedsiębiorczy, by usadowić się na wyższym szczeblu w kapitalistycznej drabinie społecznej.

Z powodu takiegoż sposobu postrzegania biednym warstwom społeczeństwa wielu chętnie odmówiłoby pomocy socjalnej, dostrzegając w zamieszkałych przez motłoch osiedlach wylęgarnię alkoholizmu, patologii, bandytyzmu i wszelkich zjawisk, które godzą w liberalną idyllę.

Memu zdumieniu nie było jednak końca, gdy po zaledwie 40 minutach pobytu na osiedlu tych aktywnych i przedsiębiorczych przyszło mi być świadkiem dwóch awantur, połączonych z siarczystymi wyzwiskami, rynsztokowymi wulgaryzmami, a nawet jawnymi groźbami, na które bardziej zaradny prawnik znalazłby pewnie niejeden paragraf.

Widać w środowisku indywidualistów, którym się w życiu powiodło, nie ma miejsca na bezinteresowne więzi sąsiedzkie i postrzeganie własnego otoczenia jako dobra wspólnego. Zamiast starać się uczynić własne miejsce zamieszkania bardziej przyjaznym, lepiej postrzegać je jako zbiór zatomizowanych, niezależnych od siebie jednostek. Jednostek, które - żyjąc w absolutnej zgodzie z rynkową logiką - mogą co najwyżej konkurować.

Bo i po co starać się o serdeczne relacje z sąsiadami, skoro w razie czego w procesie sądowym pomoże zapis z kamery? Notabene pewnie to jest powodem, dla którego było ich tam chyba równie wiele, co mieszkańców.

Widzimisię - do indeksu

2011-06-07T11:04:00.000+02:00

Coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że system egzaminacyjny w Polsce pozostawia wiele do życzenia. Trudno bowiem wyobrazić sobie, by podczas kilkunastominutowej rozmowy wykładowca był w stanie ocenić wiedzę, którą student nabył w ciągu całego semestru.
Przykład z dzisiaj: zaliczałem proseminarium. Osoba przede mną została dość solidnie, w ciągu ok. 20 minut, przemaglowana z materiału, który był realizowany na zajęciach. Tymczasem ja odpowiedziałem na dwa pytania, po czym usłyszałem: "Może powinienem ciebie przepytać dokładniej, tak jak kolegę przed... ale mi się nie chce. Masz piątkę i spadaj".
Początkowe zadowolenie zostało przyćmione przykrą refleksją - ocena w indeksie zależy w dużej mierze od widzimisię wykładowcy.

W mordę go?

2011-06-03T14:44:00.001+02:00

Dzień - wróg romantyczności.

Ciężar sukcesu

2011-06-02T15:48:00.001+02:00

Miło jest otrzymywać kolejne gratulacje. Gorzej mieć świadomość, że po wejściu na piedestał można albo się na nim utrzymywać, albo z niego spaść.

Chodzące laboratorium

2011-05-31T14:57:00.000+02:00

Kobieta w ciągu życia wciera w siebie niesamowitą wręcz ilość rozmaitych kremów. Są to więc kremy na dzień, kremy na noc, na słońce, na księżyc, do suchej lub wilgotnej skóry, z enzymem, bez enzymu, z witaminą A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, etc.
Chyba nawet Maria Curie-Skłodowska nie miała w swoim laboratorium tak rozlicznych substancji!

Podpisano

2011-05-31T00:11:00.003+02:00

Chwyci - wstrząśnie - odejdzie.
DZIWNOŚĆ

***

2011-05-26T15:04:00.002+02:00

Nie cierpię wzroku ludzi upośledzonych bądź chorych psychicznie.

Pijemy za lepszy czas

2011-05-24T22:12:00.002+02:00

Bezrobotny, stary głupi,
młody, mądry, bez perspektyw
- każdy prawie Polak ryczał
na Balcyrewicza!

Młoda z dzieckiem, stara z pieskiem,
baba z brodą i dziad z brodą
- każdy Polak z biedy kwiczał
na Balcyrewicza!

Każdy czeka zrozumienia,
każdy czeka rozwiązania,
Balcyrewicz robi swoje
nam zostaje bania!

Hej ha! Kolejkę nalej!
Hej ha! Kielichy wznieście!
Bo to robi doskonale
na wsi oraz w mieście!

Sapienti sat

2011-05-24T18:54:00.000+02:00

Dzisiaj wolność polega na tym, że dają ci prawo wyboru miejsca, w którym będziesz robił wszystko, co ci każą.

Za mało prawdziwopolski?

2011-05-22T13:17:00.001+02:00

IH UAM oferuje studentom III roku historii seminaria licencjackie z myśli politycznej XIX w., szczególnie w zakresie konserwatyzmu i liberalizmu. O socjalizmie - ani dudu.
Co za... [dowolne niecenzuralne słowo]

Paradoksalny krajobraz

2011-05-19T00:09:00.001+02:00

W grudniu 2008 r. byłem w Monachium. Wyjazd na południe Niemiec wiązał się z wieloma wrażeniami, ale w pamięci - poza bezkresnymi polami chmielu - utkwiła mi pewna scena. Otóż przy trasie szybkiego ruchu na przedmieściach bawarskiej stolicy znajduje się wiatrak prądotwórczy; jeden z wielu tych, którymi naszpikowana jest ojczyzna Hegla i Wagnera. W pobliżu tegoż zaś ulokowana została duża hala; zapewne produkcyjna, bo zwieńczona typowym dla fabryk kominem.
I oto w świetle zachodzącego, grudniowego słońca, pędząc przeszło 100 km/h prawie nowym samochodem (ich marki chyba na zawsze pozostaną dla mnie białą plamą) ujrzałem wiatrak, produkujący ekologiczną energię, osnuty kłębami siwego dymu. Widok był niesamowity. Do dziś nie mogę odżałować, ze podówczas okoliczności uniemożliwiły mi uwiecznienie tej niecodziennej sceny na zdjęciu.
Byłaby to doskonała ilustracja XXI-wiecznej niemocy w dbałości o środowisko naturalne. Co więcej - ilustracja dobitna, bo powstała spontanicznie.
Niemniej, by uchronić ów obrazek od całkowitego zatracenia w czarnych odmętach pozornie tylko bezkresnej pamięci, utrwalam go tutaj.

Niespodzianka

2011-05-16T17:50:00.002+02:00

Ostatni w życiu tekst z języka angielskiego zdałem na ocenę bardzo dobrą. Kto by pomyślał?

Łgarstwa TVN

2011-05-15T16:11:00.002+02:00

Przy okazji sporu płacowego w KGHM neoliberalne media (z TVN na czele) zaczęły - jak zawsze w takich sytuacjach - zalewać opinię publiczną informacjami o nadmiernie wysokich zarobkach pracowników. Prawda okazała się być dużo bardziej złożona.

Na stronie telewizji anonimowy pracownik KGHM wyraził swe oburzenie z powodu manipulacji, jakiej dopuścił się TVN, podając wysokość płac w spółce.

Okazało się zatem, że podana przez zarząd kwota 8,7 tys. zł to kwota brutto; w dodatku po doliczeniu nagrody rocznej za dobre wyniki firmy. Rzeczywista płaca pracowników fizycznych oscyluje w granicach 3-4 tys. zł; a i to jedynie wtedy, gdy przepracują oni co najmniej trzy soboty w ramach nadgodzin.

Warto pamiętać również o ciężkich warunkach pracy w spółce. Zatrudnieni w niej pracownicy fizyczni muszą zmagać się - przy zmniejszonej zawartości tlenu w powietrzu - z temperaturą ok. 40°C.

Po raz kolejny zatem okazuje się, że TVN w sytuacjach gorących sporów na tle ekonomicznym posuwa się do świadomych manipulacji, celem oczernienia pracowników i skonfliktowania ich z resztą społeczeństwa. Całe szczęście, że łgarstwa tej telewizji nie są trudne do udowodnienia.

Sukces / Success

2011-05-15T16:09:00.000+02:00

Wreszcie! Udało mi się wprowadzić zmiany na blogu, które zadowalają mnie w stopniu wystarczającym. To znakomita wiadomość!
Finally! I was able to make changes on the blog, which is satisfied me sufficiently. This is great news!

Chmielnicki

2011-05-14T19:43:00.001+02:00

Wspominałem już kiedyś na tym blogu o osobie Bogdana Chmielnickiego, widząc w nim ukraińskiego odpowiednika Wiliama Wallesa. Lektura tekstów polskiego rewolucjonisty z I połowy XIX w. - Tadeusza Krępowieckiego - otworzyła mi możliwość jeszcze innego spojrzenia na przywódcę kozackiego powstania. Otóż tenże Krępowiecki dostrzegał w postaci Chmielnickiego (a także np. Nalewajki) odpowiednika antycznego Spartakusa.
Chmielnicki okazuje się zatem postacią legendotwórczą. Szkoda, że w nadwiślańskiej świadomości funkcjonuje on w świetle takim, w jakim postawił go Henryk Sienkiewicz.
Mam jednak nadzieję, że ktoś kiedyś nakręci niejednoznaczny, semi-psychologiczny, a nade wszystko nowatorski film o losach kozackiego przywódcy.

Czasem...

2011-05-10T18:37:00.002+02:00

Czasem chciałbym, by ktoś podejmował decyzje za mnie.

It's horrible!

2011-05-08T13:39:00.000+02:00

Now I will read "The Thinks of modern Pole", which was written by a famous polish nationalist, Roman Dmowski. I wonder that the other countries in Europe also have "opus" like this, or is it only polish specialty?
Anyway, I just start reading and I hope that I return alive...

Please say to me: "Good luck!". Without a ironic smile.

Good... I publish it... Let them have the ad :))

2011-05-08T13:27:00.000+02:00

Some days ago I got a message on my favourite social portal - last.fm. It was a letter from man from Germany, who recommend me his band - Audiocæneat!. I tried and I can say honestly - Audiocæneat! is just good, young, post-rock band!

Humoreska

2011-05-08T12:47:00.000+02:00

Klucze odpowiedzi zabijają kreatywność - i wie o tym każdy, komu dane było zdawać maturę w ostatnich latach, a jednocześnie mieć tendencję do poszukiwania "dziur w całym", która niejako naturalnie rodzi interpretacje utworów niekoniecznie takie, jakich chcieliby autorzy testów.
Tyle tytułem wstępu. A teraz ad rem:
A: Opowiem ci kawał. Jaś Fasola jedzie pociągiem i czyta książkę. Naprzeciwko niego siada policjant i pyta: "Co czytasz?" "O psie, który jeździł koleją".
B: HAHAHA!
A: Zrozumiałeś? :))
B: Tak! Jaś Fasola wyobraża sobie, że jest psem!
B nie zrozumiał dowcipu, czy poszedł krok dalej?

Przesadny patos w każdym działaniu?

2011-05-05T21:21:00.001+02:00

Oddał klucz od pralni i szedł przez ciemny korytarz, nieudolnie pogwizdując pod nosem wymyślaną na bieżąco melodyjkę. A że nigdy nie miał słuchu muzycznego, wychodziła z tego nie tyle melodia, ile zwyczajna kakofonia. Na drugim końcu korytarza ktoś stał - chyba dziewczyna średniego wzrostu. Hałas o - trzeba przyznać uczciwie! - nieprzesadnym natężeniu dobiegał z naprzeciwka. Widocznie ktoś na drugim piętrze odbywał jedną z tak nielicznych imprez w akademiku.
Przesadny patos w każdym działaniu?
Nie. Wpis na blogu.

Gdy siadam nad łaciną o 23...

2011-05-04T23:53:00.000+02:00

...to doprawdy sam nie wiem, co sprawia większy problem: czy zrozumienie wszelkich detali, które wiążą się z wymyślnymi konstrukcjami starożytnych Rzymian, takimi jak np. ablativus absolutus czy coniugatio periphrastica activa (zrozumienie owych wielce wyszukanych formuł gramatycznych jest tym trudniejsze, im bardziej lapidarne notatki się posiada; a trudno, by były one rozbudowane, gdy podczas 90-cio minutowych zajęć słuchacza bardziej interesuje panorama postindustrialnego Dębca, niźli wywody pani prowadzącej zajęcia), czy też nie pogubienie się w olbrzymiej rozmaitości wszelkich -issiów, -usów, -umów, -ebantów, -ndusów, -ibusów, sumusów, esse-ów et cetera.
Istotniejsze jest jednak to, iż przezabawny casus gombrowiczowskiej lekcji łaciny przeobraża się w takich chwilach w formę całkiem realną. Mogę wówczas przyznać z pełną odpowiedzialnością: -us nie doskonali!

Komu służy kult Jana Pawła II?

2011-05-04T19:48:00.001+02:00

Po krótkim przeglądzie pozycjonowania w wyszukiwarce dostrzegłem, że po wklepaniu w Google hasła "Nie dla kultu Jana Pawła II!" mój blog wyświetla się w pierwszej dwudziestce, wyprzedzając m.in. "Nasz Dziennik" i Gazeta.pl.
Z tej przyczyny jestem zmuszony wycofać się z czegoś, co napisałem tu 3 kwietnia 2009 r. Otóż nie jest prawdą, jakoby Jan Paweł II był dziś de facto ikoną popkultury, na której żerują wielkie korporacje do nabijania sobie kabzy.
Otóż, jako człowiek uczciwy, muszę przyznać uczciwie, że dzięki wykreowaniu Wojtyły na półboga i jego bezkrytycznym apoteozowaniu przez miażdżącą większość polskiego społeczeństwa, na popularności zyskuje mój internetowy notatnik, który właśnie czytacie. :)))

Przegląd podsumowujący lub podsumowanie przeglądowe

2011-05-04T19:33:00.002+02:00

Jako że ten blog za niecały tydzień skończy 26 miesięcy (tak, tak...!), postanowiłem wziąć pod lupę jego statystyki.
I tak, jak podaje googlowski silnik, na którym ów stoi, zaliczył był on łącznie 4 766 wyświetleń, w tym aż 677 w ciągu ostatniego miesiąca.
Największa ilość z Was, drogie czytelniczki i drodzy czytelnicy, trafia na niego, wybijając w wyszukiwarce zrodzoną przeze mnie doktrynę (a co! przy takich podsumowaniach megalomania jest jak najbardziej dopuszczalna), czyli qligowszczyznę. Dużo wywołań było spowodowanych również zamieszczeniem tu przeze mnie kilku obrazów Salvadora Dali.
A teraz krótki ranking najczęściej czytanych wpisów:
1. Nie dla kultu Jana Pawła II! (1 175 wyświetleń - 25% wszystkich!)
2. Mały eksperyment psychologiczny (409 wyświetleń)
3. Krótka humoreska (83 wyświetlenia)
4. Super wiesz - Broniewski (26 wyświetleń)
5. Dwa cytaty (18 wyświetleń).
Co ciekawe, pierwsze cztery wpisy zostały opublikowane w 2009 r.
Nie mam zamiaru - wbrew temu, co zazwyczaj czyni się przy tego typu podsumowaniach - zachęcać kogokolwiek do pozostania, częstego odwiedzania itp. Blog traktuję jako zabawę, pisuję nieregularnie i tylko wtedy, gdy sprawia mi to przyjemność.
Jeśli jednak ktoś znajduje tu coś wartościowego, zabawnego lub ma jakikolwiek inny powód, by tu zaglądać - tym lepiej.
Na koniec pozwolę sobie wkleić link do wpisu, który - moim zdaniem - jest najbardziej wartościowy ze wszystkich.
WARTOŚCIOWY WPIS

***

2011-04-26T23:00:00.000+02:00

PKO Twoim bankiem.
Margaryna Twoim masłem.
SLD Twoją lewicą.
Kurwa Twoja mać!

Przestrzeń się zakrzywia - tak jak czas?

2011-04-20T08:40:00.000+02:00

Gdy jeszcze miałem jednocyfrową liczbę lat, to zawsze niesamowicie długą wydawała mi się ulica, będąca ostatnią prostą prowadzącą do mojej szkoły podstawowej. Ulica owa nosi miano Jana Kilińskiego - insurekcjonisty z 1794 r., ubogiego szewca, nieustępliwego bojownika w walce z rosyjskim imperializmem na przełomie XVIII i XIX w. Rzecz jasna, 10 lat temu nie zdawałem sobie sprawy z tych niuansów.
Zabawne i ciekawe jest co innego - ulica owa to jedynie wąskie gardło pomiędzy rzędem domów po obu stronach; mające może 100 metrów długości. Mijam ją od samego początku mojej edukacji. I z roku na rok wydaje mi się krótszą.

Biesiada w Lechistanie

2011-04-16T20:56:00.002+02:00

Spotkania w mojej rodzinie należą do nadzwyczaj specyficznego rodzaju imprez. Familia jest bowiem na wskroś tradycyjna, niemniej nader często aspekty zachowawcze łączą się z wpływami nowoczesności. Przy powitaniu zatem nie brak staropolskiego, trzykrotnego pocałunku w policzek (który ma ponoć przynosić szczęście), ale z drugiej strony bystry obserwator z pewnością dostrzeże ukradkiem pisane sms'y - w kącie bądź po stołem. Nie brak tradycyjnych potraw, a z drugiej strony są one serwowane w otoczce do złudzenia przypominającej zamerykanizowany sposób ich podawania; na co wskazuje choćby sałaciane podłoże tychże.
Tak czy inaczej tematy przy stole są zazwyczaj te same. Uważny słuchacz uświadczy zatem pogadanki na temat problemów zdrowotnych i domowych sposób zapobiegania owym dolegliwościom. Uświadczy również typowe dla polskiego zaścianka plotkowania oraz efekciarską autopromocję co bardziej charyzmatycznych gości. Uświadczy wreszcie sztampowe narzekanie na wszystko oraz pseudoznawcze, retoryczne popisy starszych wujów, łamiących głowy nad politycznymi problematami.
Wszystkie te mniej lub bardziej ciekawe bądź zabawne dyskusje odbywają się w toku pochłaniania kolejnych talerzy i półmisków jedzenia. Choć wszystko odbywa się w oprawie utyskiwania na zbędne kilogramy, to nie brak jednoczesnego namawiania do połykania przez gości kolejnych i kolejnych kęsów. Po kilku godzinach takiej biesiady brzuchy wszystkich uczestników są już pełne mięsa, surówek, ciasta, kawy i szampana.
Lechicka specyfika.

List nr 6

2011-04-03T23:46:00.003+02:00

Najukochańsza, jestem znów w Krakowie. Przeszedłem przez piekło. Rewolucja dogorywa. Jeszcze nie wiem co mi czynić wypadnie, to tylko wiem, że cokolwiek to będzie do niczego nie posłuży, poza utrwaleniem w czystym świecie idei tej jednej, której służę: wolności. Może dziś, może jutro umrę dla niej, nie wiedząc nawet dobrze jak ona wyglądać ma, czy jest możliwa w rzeczywistym świecie, ani nawet nie rozumiejąc dobrze, co ona znaczy w filozoficznym pojęciu.
Oddałem życie myśli niejasnej i sprawie niemożliwej. Ale może tylko takie budzą miłość. Powiedz naszemu synowi, że oddałem życie za miłość większą niż ta, którą miałem do was. Przebaczcie mi.

(Edward Dembowski do swojej żony na krótko przed śmiercią.)

Dziadek głupi przesunął góry

2011-03-29T14:14:00.000+02:00

Istnieje starodawna przypowieść chińska pod tytułem „Dziadek Głupi przesunął góry”. Przypowieść ta opowiada o staruszku imieniem Dziadek Głupi z Północnych Gór, który żył w zamierzchłych czasach na północy Chin. Drogę z jego domu na południe przegradzały dwie duże góry — Tai-hangszan i Wangwuszan. Dziadek Głupi wraz ze swymi synami postanowił znieść te góry motykami. Inny starzec, imieniem Mądry Starzec wyśmiał ich i rzekł: „Co za głupota! Nigdy nie zdołacie znieść dwóch tak dużych gór!” Dziadek Głupi mu odpowiedział: „Ja umrę — pozostaną moje dzieci, dzieci umrą — pozostaną wnuki, i tak bez końca będą następowały po sobie pokolenia za pokoleniami. Góry te są wysokie, lecz już nie mogą stać się wyższe; ile zetniemy, o tyle się one zmniejszą; czemuż to nie mielibyśmy ich znieść?” Dziadek Głupi obalił tymi słowy błędny argument Mądrego Starca i bez cienia wahania zaczął dzień po dniu ryć góry. Bóg wzruszył się tym i zesłał na ziemię dwóch swoich świętych, którzy te góry zabrali.

Rewolucyjne rymowanki

2011-03-21T17:17:00.000+01:00

Antyfona

Na tych, co skaczą tak jak kózka,
na zwolenników Donia Tuska,
i na bęcwałów - liberałów
ziść, spuść w ludowym dziele
Krwawą Niedzielę.

Posłowie

Myśmy tam stali, celnie rzucali.
Dziś przyszli nowi, stocznię sprzedali.
I już nie będzie statków ze stali.
Janek Wiśniewski padł!

***

2011-03-14T18:12:00.000+01:00

Kondomy zabiły romantyzm, ale o wiele łatwiej jest z kimś się przespać – powiedział mój kumpel. – Jest w kondomach coś takiego, że kobiety czują, jakby seks nie miał znaczenia. Bo nie ma kontaktu z ciałem. I idą z tobą do łóżka o wiele chętniej.
Candace Bushnell

Dowcip

2011-02-22T18:33:00.002+01:00

Stary dowcip żydowski: Odbywa się przegląd wojskowy i dokonujący go generał widzi, że żołnierz ma rozpięty guzik u munduru.
- Szeregowy, dlaczego macie rozpięty mundur?!
- Chciałbym mieć takie zmartwienia, jak pan generał!

Zakurzona kartka

2011-02-19T12:42:00.000+01:00

Podczas porządków w pokoju można się przypadkiem natknąć na rozmaite osobliwości. Przykładowo wczoraj odnalazłem kartkę, na której mniej więcej w połowie 2009 r. napisałem wiersz.

(bez tytułu, przytaczam z oryginalną pisownią i interpunkcją)

Jeszcze w powietrzu unoszą się tumany
wzbite, po starciu na ubitej ziemi.
Jeszcze w glebę nie wsiąkły kałuże
Powstałe po krwawym, spuszczonym z nieba deszczu,
A już na mój rozkaz przybyły sępy
by rozerwać twe truchło na strzępy!
Sępy - mało! Naślę na ciebie orły,
co panują nad stepem.
Niech swym krzykiem zmrożą twe serce.
Niech się stanie skrzepłą bryłą lodu.
A błysk w ich oczach
- twą zgubę - mój triumf niech światu obwieści.
Z gór zejdą kolosy na jedno moje skinienie
aby cię strzaskać, skazać na wieczne zatracenie!
Aż w końcu na czele potwornej czeredy,
stanę ja, rycerz przeklęty.
Miecz mój zapłonie wulkanicznym ogniem,
co rozerwie twe ciało na tysiąc fragmentów.
Wiatr będzie je smagać,
a że drań skały kruszy i sztormy sprowadza,
za sto lat do ziaren piasku cię upodobni.

Więc po co ci to było?

List nr 5

2011-02-03T21:52:00.000+01:00

Drogi B!
W epoce wieku świateł popularny był pogląd, że ciemny lud powinien zostać oświecony przez najjaśniejsze umysły. Stanowisko to w gargantuiczny wręcz sposób odcisnęło piętno na wielu późniejszych doktrynach. Było - jakby nie patrzeć - na wskroś postępowe, gdyż w swej istocie zawierało spojrzenie na masy jako na podmiot, a nie przedmiot. Wcześniej zaś podmiotem miały być jedynie elity. Nie bez przyczyny badacze dawniejszej historii używają określenia "społeczeństwo" jedynie w odniesieniu do najwyższych warstw. To one miały być posiadaczem wiedzy i prawdy.
Dzisiaj lekcję z Woltera i Diderota odrobili prawie wszyscy - wyłączając skrajną prawicę. Komuniści chcieli (chcą?) wnosić "świadomość rewolucyjną" w szeregi proletariatu. Z drugiej strony liberałowie życzą sobie laicyzacji społeczeństwa, gdyż - jak twierdzą - stanowi to sine qua non powodzenia ich pomysłów. Obie te doktryny zatem, siłą rzeczy, sprowadzają się do marudzenia. Propagatorzy i komunizmu, i liberalizmu, chcieliby innego społeczeństwa. Ich pomysły są przecież znakomite, ale zawsze coś nie wypali. Zawiedzie a to "czynnik ludzki", a to "obiektywne warunki", a to "konkretna sytuacja" nie okaże się taka, jaką być powinna. Jakiż to prosty, a zarazem prostacki zamysł!
Ja nie zamierzam bynajmniej utyskiwać na społeczeństwo. Gdyby tak było, już dawno z części zebranych na złomowisku zbudowałbym rakietę i odleciał na Aldebaran. Pogląd prospołeczny moim zdaniem oznacza, że przyjmuje się lud ze wszystkimi jego zaletami i przywarami. W polskim przypadku rodzi to przede wszystkim konieczność dostosowania do - obecnej chyba w narodzie nad Wisłą od zawsze - żywiołowych, krótkotrwałych, rewolucyjnych zrywów, przy jednoczesnym odrzuceniu przez Polaków ciągłości, wytrwałości i cierpliwości w danym działaniu. Przykładowo, bierność polskiego społeczeństwa została niejako zaszczepiona przez władze sanacyjne i PRL-owskie, ale w 1980 i 1981 roku nasi rodacy potrafili stanąć do walki o konkretne postulaty. Były one ze wszechmiar racjonalne - oto pracownicy chcieli nie tyle współdecydować, ale zwyczajnie decydować o losach zakładu pracy. Najtrafniej chyba okres ten podsumował Andrzej Gwiazda, określając ówczesne działania Polaków jako "nadaktywność obywatelską".
Nasze wady narodowe pozwoliły jednak władzy ów ruch dość szybko i sprawnie skompromitować, skanalizowac i skorumpować, a ze szlachetnych ideałów nie zostało dzisiaj niemalże nic.
Do czego zmierzam w tej przydługawej i przynudnawej gadaninie? Ano do tego, że mnie również nie omija polska mentalność. Jak wiesz, jestem przykładem osoby, wykazującej fale fascynacji rozmaitymi czynnościami. Zdaję sobie z tego sprawę i wiem, że zasadniczym obszarem pracy nad sobą jest dla mnie właśnie wyplenienie owej wady i postawienie w jej miejscu regularności i konsekwencji w dążeniu do celu.
Niemniej za sukces w tej dziedzinie uważam dwudziestotrzymiesięczny okres prowadzenia tego skromnego bloga. Napawa to optymizmem w mierze ciągłego doskonalenia samego siebie.
PS. Jeśli dotrwałeś do końca wywodu to wiedz, iż jego miałkość, którą momentami widać gołym okiem wynika z krótkości przemyśleń na temat poruszonych zagadnień. Nie wykluczam jednak w przyszłości rozwinięcia ich i podania potencjalnym odbiorcom w znacznie bardziej przystępnej, kunsztownej, przemyślanej i przekonującej formie. Oczywiście bez osobistych odniesień.

List nr 4

2011-01-31T15:41:00.001+01:00

Drogi A!
Zdaję sobie sprawę z faktu, że ostatni list wysłałem do Ciebie niemal przed wiekami. Znamy się jednak nie od dziś i wiem, że - o ile w Twym życiu nie zaszły żadne fundamentalne przemiany - na pewno raczysz ten fakt uszanować bez zadawania zbędnych pytań. Wiesz zresztą doskonale, jak bardzo moje tłumaczenie się z czegokolwiek zazwyczaj rozwleka wszelkie działanie. Czując się z lekka przyparty do muru zaczynam stosować chwyty erystyczne i dojście do consensusu zabiera spory odcinek czasu.
Podobnie jak czekanie na tramwaje. Choćby dziś - byłem zaledwie kilkadziesiąt metrów od przystanku, gdy zobaczyłem, że akurat odjeżdża metalowa puszka linii numer 5. "Nihil novi" pomyślałem i pomaszerowałem spokojnie, by w milczeniu oczekiwać na przyjazd następnego. Nie miałem zresztą powodu nawet do cichych przekleństw. Egzamin wydawał się napisany nadzwyczaj dobrze. Zima wciąż lekko trzyma, więc chodniki i miejskie zakamarki są w miły dla oka sposób okraszone białym futerkiem. W słuchawkach "Explosions in the Sky" budował jak zwykle niesamowite napięcie, wznosząc mnie - wraz z budowaniem napięcia muzycznego - coraz wyżej i wyżej.
Wtem, dotarłszy na przystanek, ujrzałem ją. Z pozoru nie była nadzwyczajna. Wiesz jednak doskonale, że nie o to chodzi. Nie pociągają mnie kobiety, które wpadają w oko od pierwszego wejrzenia. Wolę przyjrzeć im się detalicznie, by stwierdzić, że całość ma w sobie coś interesującego, nietypowego. Tak było i tym razem. Od kiedy ujrzałem tę nieznajomą nie wiedzieć czemu stwierdziłem, że musi czekać na ten sam tramwaj, co ja, i że spędzimy jeszcze kilka chwil "razem". Nie wiem, czy ona mnie chociaż dostrzegła.
Kilkakrotnie zeskanowałem wzrokiem całą jej fizjonomię. Musiała mieć ok. 20 lat. Długie blond włosy, czarny kapelusik na głowie, nieco zaokrąglony nos, czarny płaszcz, arafatka - wszystko to elegancko ze sobą współgrało. Być może całość pociągała mnie z racji podobieństwa do mojego stylu ubierania. Nie wiem, i nie zamierzam nawet tego roztrząsać. Wystarczy że nadmienię, iż zawsze uważałem, że przyciągają się przeciwieństwa.
I nie chodzi tu - u kaduka! - o miłość od pierwszego wejrzenia. Wiesz, że - przynajmniej deklaratywnie - staram się zawsze stawiać na moralność i postępować według jej zasad. Nie mógłbym skrzywdzić mojej partnerki.
Chodzi jedynie o utrwalenie chwil krótkiego, ulicznego zachwytu. Chwil, które zaraz rozwieje wiatr czasu; chłodny i bezlitosny.

List nr 3

2011-01-23T21:33:00.001+01:00

Drogi Z!
Pamiętasz pewnie, jak bardzo zawsze zima zachwycała mnie swym urokiem. Przejmowała mnie jej wściekłość, gdy ścinała cały świat tchnieniem swego chłodu, a z nieba sypały się miliony wirujących płatków. Wściekłości zimy nic nie może się oprzeć. Atakuje ona jednak z niesłychaną gracją, tworząc ze swej furii fantastyczną kreację, symfonię majestatycznej mocy, naturalny cud.
Tego roku właśnie wszyscy byliśmy świadkami jej ataku. Pamiętam te urzekające zmysły estety chwile, kiedy stojąc na przystanku tramwajowym, marzłem razem z tłumem czekających na sunącą po szynach, metalową puszkę ludzi. Ileż to razy - o ironio! - siła natury pokonywała zdobycze techniki ludzi na progu XXI wieku. Rozkład jazdy wielokroć okazywał się tylko nic nieznaczącym skrawkiem papieru. To pogoda dyktowała warunki jazdy.
Utkwił mi w pamięci jeden związany z tym szczegół. Było już późne popołudnie, więc miasto tonęło w mroku, rozpraszanym przez światło z ulicznych latarń, które w pełen elegancji sposób załamywało się w sypiących z nieba śnieżnych drobinkach. Stałem akurat na jednym z najczęściej odwiedzanych przystanków, więc zagęszczenie ludzi na tym małym skrawku miasta przekraczało granicę przeciętnych wyobrażeń na temat tłoku. Wtedy właśnie, w godzinach komunikacyjnego szczytu, zima postanowiła spłatać pędzącym dokądś ludziom figla i wstrzymała na dobre kilka minut jazdę tramwajów. Kilka minut wydaje się niewielkim odcinkiem czasu, ale nie można go w tym akurat przypadku bagatelizować zważywszy na fakt, że w ciągu tych kilku chwil przez ów przystanek przemknąć powinno co najmniej z pięć tramwajów różnych linii.
Nic dziwnego zatem, że w powietrzu dało się wprost wyczuć zdenerwowanie tych zgrzybiałych emerytów, zmęczonych pracowników, rozgadanych uczniów i studentów. Gdy zaś wreszcie trasa się odkorkowała, wejście do kilku nadjeżdżających z początków tramwajów, z racji ich zatłoczenia, graniczyło z cudem.
Ja stałem pośród tego chaosu, modląc się, by czas choć na chwilę zwolnił; bym mógł dłużej chłonąć urok tej natchnionej moim zdaniem sceny.

List nr 2

2011-01-07T00:00:00.001+01:00

Drogi Y!
Bardzo długo czekałem na Twoją odpowiedź. Nawet się trochę gniewam, że wystawiłeś mą cierpliwość na tak ciężką próbę. A jak wiesz gniew nie jest uczuciem godnym popierania ani zalecania. Pozwól, że uczynię z niego przedmiot mojej odpowiedzi.
Każdy kij ma dwa końce, a kto mieczem wojuje, ten od miecza ginie. Z uczuciem gniewu jest trochę podobnie. Wiem co mówię, gdyż jestem osobą gwałtowną i często go odczuwam. Z równowagi potrafi nieraz wyprowadzić nawet jakaś błahostka. Kilka zbyt ostrych słów wypowiedzianych na kanwie de facto nieistotnego wydarzenia może zabić atmosferę nawet najbardziej przyjemnie zapowiadającego się wieczoru. Sam nie jeden raz przerabiałem to ze swoją partnerką.
Emocje są jednak jak wulkan. Nie da się ich poskromić. Walka z nimi wymagałaby wielu lat pracy nad sobą. Wiesz dobrze, że lubię wyzwania. Jednak całkowity spokój i dystans do rzeczywistości wbrew pozorom nie jawią mi się jako postawy godne bezkrytycznego poparcia.
Gniew jest oczywiście uczuciem obosiecznym, ale przypomina mi raczej honorowe harakiri. Osoba porywcza wzbudza bowiem większy szacunek w otoczeniu niż ktoś, kto pozwala sobą dowolnie pomiatać. Oczywiście, jeśli atak na kogoś okaże się pomyłką, pojawiają się wyrzuty sumienia. Również i tego miałem możliwość doświadczyć niejednokrotnie.
Twierdzę zatem przewrotnie, że gwałtowność jest drogą, prowadzącą od społecznej uległości do szacunku. Rodzaj arystotelesowskiego złotego środka, acz wywróconego do góry nogami.
Po długoletniej znajomości ze mną jednak nawet obrazoburcze podejście do filozofii starożytnych przestało Cię pewnie szokować.
PS. Ciekawe, czy to, że trochę zezłościło mnie zbyt długie czekanie na list od Ciebie przyczyni się do wzrostu mojego autorytetu w Twoich oczach. A może, jeśli taki stan rzeczy będzie się powtarzał, nauczy mnie to cierpliwości?

List nr 1

2011-01-03T20:53:00.004+01:00

Drogi X!
Jestem wielce usatysfakcjonowany z faktu, że mogę do ciebie napisać. List jako forma wyrażania emocji ma to do siebie, że zakłada najdalej chyba idącą dyskrecję. Jest również wyrazem olbrzymiego zaufania do drugiej osoby i szerokiego na nią otwarcia; bez którego nie może być przecież mowy o tej jedynej w swoim rodzaju, niepowtarzalnej więzi, jaka tworzy się pomiędzy dwójką obcujących sam na sam ludzi. Im wcześniej zdamy sobie sprawę z takiego (odwiecznego?) stanu rzeczy, tym lepiej. Mi niestety zajęło to ponad dziewiętnaście lat.
Po tym przydługawym wstępie chciałbym podzielić się z Tobą obrazkiem, który uświadczyłem dzisiaj, ok. 18:30, w drugim wagonie tramwaju numer 3. Niby nic niezwykłego. Tramwaj jak tramwaj. Puszka metalu pełna zwykłych ludzi, o zwykłych twarzach, w zwykłych ubraniach. Każdy jedzie w jakiejś własnej sprawie. Część odwiedzi znajomego. Część powraca do domu. Pozostali mają jeszcze inne, znane tylko im motywy podróży. I oto nagle wyczułem w gardle okropny dym. Wiesz przecież, że nie należę do świętoszków i smak czy zapach tytoniu nie są mi obce. To było jednak naprawdę nieprzyjemne. Spojrzałem przed siebie. Na końcu wagonu siedziała dwójka mężczyzn. Lat około dwudziestu pięciu, z dużymi plecakami. Wyglądali na wysokich, jednak trudno ocenić ich wzrost, bo siedzieli. Obaj byli sporej postury, na pewno z nadwagą. Ten bliżej mnie miał nieco ciemniejszą karnację i ciemną brodę. Wyglądał nieco z turecka, jednak mówił po polsku. Słyszałem, mimo słuchawek na uszach.
I oto zauważyłem, że palili oni na spółkę papierosa. Widok ten zbudził we mnie oburzenie. Zupełnie, jakby była to zbrodnia. Wiesz przecież, że nie jest wcale trudno doprowadzić mnie do sytuacji, w której jestem niczym wulkan przed erupcją. Tym razem jednak nie było to uzasadnione niczym konkretnym. Po prostu ten dym: obrzydliwy jak ta dwójka, gryzący w gardle i rozsiewany w środku publicznego transportu wzbudził mój gniew. Nawet nie to, żebym podszedł i zwrócił im uwagę. Nie taki był jego cel. Stan ów porównałbym raczej do wrzenia magmy głęboko pod ziemią.
Aż z tych emocji podskoczyły mi policzki. Musiały one być zatem naprawdę silne, skoro wywołały taki nerwowy impuls. Stwierdzam jednak, że dla mnie wystarczyłoby zmarszczenie się jednego. Dlaczego jednak poruszył się ten drugi? Czyje oznajmiał emocje? Na to pytanie odpowiesz sobie w ciszy.
Nie minęły 3 minuty. Wysiadłem z tramwaju. Życie potoczyło się dalej.
PS. Wiem, że długość tego listu pewnie pozostawia wiele do życzenia. Musiałem jednak przekuć w słowa tę, z pozoru banalną, scenę, aby nie pozostawiła ona rysy tylko w mej pamięci. Postaram się, by kolejny list zawierał jeszcze więcej ekspresji i szczegółów, które tak cenisz.

***

2011-01-02T01:18:00.003+01:00

Na szczęście szybko się odradza.
PS. Jeśli ktoś jest w stanie zrozumieć wyjaśnienia kobiety za pierwszym razem - chapeau bas!

Mądrej głowie dość...

2011-01-01T18:40:00.001+01:00

Dwa słowa na nową dekadę:
Szczęście - umiera.

Zima co roku zaskakuje

2010-12-29T15:29:00.002+01:00

- Patrz! Jedzie nasz autobus! Punktualnie, mimo takiej pogody!
- To wczorajszy...

***

2010-12-25T11:10:00.001+01:00

"Jem właśnie śniadanie, a w tle śpiewa Frank Sinatra".
Niby nic niezwykłego, a jednak był to jeden z tych momentów, kiedy uśmiech na twarzy gości bez powodu, bez zaproszenia.

Dialogi eleganta

2010-12-18T17:29:00.001+01:00

Fajka pokoju

Dawno temu pokłóciłem się z X.
Nawet nie pamiętam o co poszło.
Nieoddane pięć złotych
za piwo.
Jakaś drobna uszczypliwość
w towarzystwie
kobiet.
Spór polityczny
przerodzony w pyskówkę
ad personam.

X stanął ostatnio
na progu mego domu.

"Minęło już 10 lat,
trzymaj, oto fajka pokoju!"

Zastanowiłem się chwilę,
po czym nabiłem
...
rewolwer!

18 XII 2010

Syzyfowa praca

2010-12-15T22:25:00.002+01:00

- Rzeczywistość znów próbowała mnie stłamsić, lecz po raz kolejny się jej oparłem.
- Po co?

Dialogi eleganta

2010-12-15T19:36:00.001+01:00

Przyjaciel

Miałem przyjaciela - katolika.
Mawiał:
"Cieszy mnie każdy sukces,
który zsyła tobie bóg".

Miałem przyjaciela - filozofa.
Mawiał:
"Wyznaję zasadę złotego środka.
Nie cieszę się i nie smucę".

Miałem przyjaciela - poetę.
Mawiał:
"W swych eposach uwieczniam
wszystkie twe smutki i radości".

Miałem przyjaciela - nihilistę.
Mawiał:
"Cieszy mnie każda twoja porażka.
W końcu jesteś moim przyjacielem".

Wiedział najwięcej.

15 XII 2010

Architekt

2010-12-13T18:03:00.001+01:00

Kolejne foldery poleciały do kosza. Zespoły do niedawna uważane za wartościowe, w toku starannego wykuwania samego siebie, znalazły się na śmietniku. Chciałoby się dodać – historii.
Natura jednak nie znosi próżni (a ludzka zwłaszcza – pozdrowienia dla dogmatycznych engelsistów), więc w ich miejsce już, z łączną prędkością ok. 800 kb/s, przybywają nowe. Osiadłem na post-rockowych brzmieniach. Przyszłość pokaże, czy będą one żyzną wyspą i kolejnym elementem mojej układanki, czy raczej trzeba będzie uczynić krok wstecz ze ślepej uliczki i ponownie wyruszyć na poszukiwania najlepszego stylu muzycznego.
Nie tylko ta sfera potrzebuje jednak dookreślenia. W najbliższym (względnie! bardzo względnie!) czasie mam zamiar odkryć także najbardziej pasujący, najlepszy dla mnie gatunek wina i rodzaj perfum.
W tym miejscu aż się prosi o kilka linijek miejsca na jeden z moich ulubionych wierszy pt. „Kowal”. Oddaję zatem głos Leopoldowi Staffowi.

Całą bezkształtną masę kruszców drogocennych,
Które zaległy piersi mej głąb nieodgadłą,
Jak wulkan z swych otchłani wyrzucam bezdennych
I ciskam ją na twarde, stalowe kowadło.

Grzmotem młota w nią walę w radosnej otusze,
Bo wykonać mi trzeba dzieło wielkie, pilne,
Bo z tych kruszców dla siebie serce wykuć muszę,
Serce hartowne, mężne, serce dumne, silne.

Lecz gdy ulegniesz, serce, pod młota żelazem,
Gdy pękniesz, przeciw ciosom stali nieodporne:
W pył cię rozbiją pięści mej gromy potworne!

Bo lepiej giń, zmiażdżone cyklopowym razem,
Niżbyś żyć miało własną słabością przeklęte,
Rysą chorej niemocy skażone, pęknięte.

Balet

2010-12-12T22:32:00.001+01:00

Byłem dzisiaj na balecie "Ziemia obiecana". Nic z niego nie zrozumiałem.
Czyli wszystko ze mną w porządku.

Niebanalne wrażenia estetyczne

2010-12-11T17:33:00.005+01:00

Bardzo lubię ten typ architektury. I kobiety.

Pod bramą babilońską - czterdzieści wieków patrzy na nas.

***

2010-12-11T17:09:00.002+01:00

"Nie hamuj się jakąś tam, nie wiem, psychiką czy moralnością".

***

2010-12-05T23:24:00.001+01:00

Najdłuższy na świecie czas używania jednej prezerwatywy to osiem lat.

Są na świecie rzeczy, o których się nie śniło filozofom

2010-12-02T23:18:00.001+01:00

Jezioro Mona w USA jest środowiskiem śmiercionośnym, o bardzo wysokim stężeniu trującego arszeniku. Jednak trucizna ta nie robi na żyjących tam mikrobach żadnego wrażenia, mało tego - metabolizują one cząsteczki arszeniku, a produkty rozkładu wbudowują do swojego organizmu.

Dr Lewis Dartnell, astrobiolog pracujący w Centrum Nauk Planetarnych w Londynie mówi: „Jeżeli te organizmy wykorzystują arszenik w swoim metabolizmie, nie są to formy życia, w takim sensie, w jakim je dotąd znaliśmy.”

Nie oznacza to jedynie, że odnaleziono nieznany dotychczas gatunek. W środowiskach ekstremalnych, gorących źródłach, jeziorach wysycanych solą czy głęboko pod ziemią żyje wiele mikroorganizmów o bardzo dużej wytrzymałości, jednak właściwości nowo odkrytej bakterii wykraczają poza wszelkie ekstrema, które wpasowują się w definicję żywego organizmu.

Z serwisu odkrywcy.pl.

***

2010-11-30T14:38:00.002+01:00

- Złamałeś sobie coś kiedyś?
- Tak. Serce.

Przekonania czy sentyment?

2010-11-29T18:38:00.002+01:00

Dokonuję właśnie zapisu na listę mejlingową starej gwardii, czyli ludzi, których połączyła miłość - pierwsza, czysta i piękna - do IMT. Jeszcze nie wiem, czy robię to z przekonań, czy z sentymentu? A może powód jest jeszcze inny?

***

2010-11-27T01:52:00.001+01:00

Miłość jest silniejsza niż kofeina!

***

2010-11-24T21:22:00.001+01:00

Korea Północna zbombardowała terytorium Południowej. Nareszcie.
Według panikarzy wydarzenie to może stać się zaczątkiem III wojny światowej. A według siwej szeptuchy z Białegostoku listopad 2010 może stać się zaczątkiem mroźnej zimy.

***

2010-11-19T21:26:00.001+01:00

Jedni mówią, że prawda powinna zginąć.
Inni mówią, że prawda powinna żyć wiecznie.

Zwyczajne, czy rozwojowe?

2010-11-13T11:11:00.004+01:00

Zwyczajne dni. Jaźń obciążana wszystkim, co sam sobie narzuciłem, i co mi narzucili inni. Wcale nie woła o wyzwolenie, raczej o nałożenie pęt innego rodzaju. Być może coś w rodzaju niewielkiego początkowo rozczarowania, do którego stopniowo dorzucano/dorzucałem kolejne klocki. Teraz pączkuje. Nie dzielę się z tym nikim, bo i tak niewielu zrozumie. Ale – jak wspomniałem – zmiana pęt jest konieczna. Może będzie to i zmiana kosmetyczna, ale cóż z tego? Każdy esteta wie, jak istotna jest perfumeria. Być może też będzie to proces na zasadzie "od ogółu do szczegółu". Najpierw zmienię program do odtwarzania muzyki, by potem kontynuować poszukiwania najlepszego dla mnie gatunku. Refleksja zawarta w punk rocku już mi nie wystarcza. Czas, by młodociany bunt znalazł przełożenie na dojrzałą kontestację. Poszukuję czegoś, co będzie dla mnie odpowiednie jako całokształt. Nie chcę muzyki, która jest wartościowa partykularnie; na zasadzie – jedna płyta z pięciu. A jednocześnie musi to być nuta z odrobiną nietuzinkowości i elegancji. Może post rock, a może coś jeszcze innego? W każdym razie, zanim zmiany zaowocują, muszę się trochę poobracać w miejscu. Tak czy inaczej wiele z nich weszło już w życie. Zmieniłem dizajn. Noszę płaszcz, kapelusz, arafatkę, czarną torbę i rękawiczki. W słowach jestem chyba coraz bardziej podobny do przyczajonego drapieżnika. Sądy wydaję rzadziej, ale są one ostrzejsze i celniejsze. Przestałem niemal wypowiadać się w sprawach, na których się nie znam. Umiejętność zabrania głosu we wszystkich tematach nie jawi mi się już jako przejaw inteligencji, tylko absolutnie zbędnego, "spamerskiego" pustogłowia.
By nie popaść w nihilizm, a jednocześnie uniknąć idealistycznej etyki, wykoncypowałem sobie kilka zasad, które mam zamiar stopniowo wcielać i się nimi kierować, mianowicie:
1. Prowadź się rozsądnie.- to podstawa samodoskonalenia!
2. Otwarcie walcz z błędnymi i szkodliwymi ideami!
3. Jeśli ktoś wymierzy ci policzek, nie pozostawaj dłużny!
4. Konsekwentnie dąż do celu!
5. Nie krzywdź drugiego człowieka!
6. Pustogłowie generuje pustosłowie – nie zabieraj głosu przed zbadaniem danej kwestii!
Doskwiera mi brak Internetu. Czuję teraz ten wulkan publicystyczny, który zjawia się nieproszony, ale mile widziany od czasu do czasu, poszukując możliwości erupcji. Chciałbym pójść w felietonistykę, celnie i szyderczo komentując bieżące wydarzenia, a co za tym idzie – rozkręcić swojego bloga politycznego (aktualnie martwego jak zdechła żaba).
Czasem myślę również o doktoracie. Co niepokojące, momentami przybiera to kształty niemalże natręctwa psychicznego.
W tych zwyczajnych dniach wykuwam z trudem siebie i swoją przyszłość. Są zatem zwyczajne, czy rozwojowe?

***

2010-11-13T11:11:00.003+01:00

Aaaron Aleksander Olizarowski w dziele "De politica hominum societate libri tres" (1651) wskazywał, że ustrój Rzeczypospolitej ma charakter niedemokratyczny, ponieważ plebeje także są obywatelami.

***

2010-11-13T11:11:00.001+01:00

"Komunizm polski jest nicością; spreparowany został daleko poza naszą granicą i tam ożywiany jest sztucznym życiem, czyha on jednak, wraz z komunizmem międzynarodowym i ze swoją centralą w ZSRR, na każdy przejaw słabości naszego organizmu państwowego. Nadto jest to ruch - o znacznych możliwościach potencjalnych szerzenia się na naszym gruncie - leżą one w rozmaitych powikłaniach gospodarczo-społecznych, w ciemnocie, w istnieniu wreszcie pewnego odsetka ludności bardzo słabo związanej z naszą ideą państwową i z kulturą europejską w ogóle." (Jan Alfred Reguła "Historia Komunistycznej Partii Polski").

***

2010-11-13T11:10:00.002+01:00

Można wyróżnić trzy rodzaje myślenia:
- myślenie proste,
- myślenie złożone,
- myślenie kobiety,
Nawet nie próbuję zrozumieć trzeciego etapu.

***

2010-11-13T11:10:00.001+01:00

"Słodki boże mój, dobrze wiesz, że nie mam dokąd już stąd spierdalać!". Strachy Na Lachy jak zwykle niezastąpione.

Dach świata

2010-11-13T11:08:00.000+01:00

Dach świata to tylko samotny lodowiec. Uboga i zimna kraina, poorana bliznami po wielu krwawych bitwach, zorana przez trzaskające fale magii i szczęk oręża. Każda szczelina kiedyś miała okazję wypełnić się krwią, by stać się grobem zapomnianego bohatera. Gdy fortuna się odwracała, w potokach juchy, wytoczonej z przeciwników topili się ich niedawni oprawcy. Szczęście jest przecież tak bardzo ulotne. Dzisiaj echa arktycznych wiatrów niosą jedynie wspomnienie dawnych batalii, a błakające się tu i ówdzie błędne dusze zdrajców szukają ukojenia w możliwości oddania honorowej tym razem posługi potrzebującemu. Nie ma nawet prastarych smoków, których zionięcie kiedys było bardziej mroźne od chłodu mogiły.
Czy to nie tam gasną echa przebrzmiałych ideologii?

***

2010-11-03T21:46:00.001+01:00

Cały ten świat...!
Zbiór kresek.

***

2010-11-01T12:34:00.002+01:00

Spieszmy się kochać ludzi, bo znicze są w promocji.

Dialogi eleganta

2010-10-31T19:28:00.001+01:00

Monolog manifestyczny

Chciałbym założyć szaty prokuratora,
i skarżyć w sądzie anioła -
przeciwko diabłu.
Chciałbym wejść na szklaną górę,
i spojrzeć w oko smoka -
z wysoka.
Jestem tu!
Zbudźcie się, pijani winem:
poppolityki,
electro-muzyki,
metafizyki.
Zbudźcie się!
Mam siłę, zdolną kruszyć
ideologię i opór.
Tak! Tego oczekuję!
Inicjatywy z rozbudzonych umysłów!
Ja - prowokator -
wywrócę wszystkie autorytety.
Zdejmę ze ścian portrety,
i zdmuchnę kurz.
Czas już!
Wniknę niczym świeże powietrze
przez otwarte okno,
wprowadzając niepokój w głowy
przyzwyczajone do dogmatów
rodem z soboru nicejskiego!
Uczynię pustkę i przeminę,
zostawiając za sobą zgryzotę
strzaskanych sumień.

31 X 2010

***

2010-10-30T13:24:00.001+02:00

Unia Europejska wydaje rocznie 265 mln euro na utrzymanie schronisk dla psów we Włoszech.

***

2010-10-29T16:07:00.001+02:00

1. Bogdan Chmielnicki to w jakimś sensie odpowiednik Williama Wallace'a na gruncie polskim. Mając osobisty uraz o kobietę z wojewodą Czaplińskim, zorganizował powstanie Kozaków.
2. Nadmiernie rozochocona kobieta w łóżku przestaje być dobrodziejstwem.
3. Parcie do przodu siłą rozpędu zawiodło go na manowce!
4, W Polsce tona węgla potrafi być lżejsza, niż przysłowiowa tona pierza!

Dialogi eleganta

2010-10-29T16:05:00.000+02:00

Tadeusz

Zaszedł do mnie dzisiaj koryfeusz
(któremu na chrzcie dano Tadeusz).
Na krześle rozsiadłszy się wygodnie
Wziął kielich wina i rzekł swobodnie:
"Człowieku o zbyt wesołej twarzy
Co poczniesz, gdy wszystko się wydarzy?"

"Wyjrzę wtedy przez otwarte okno
By patrzeć, jak drzewa w deszczu mokną.
Zrobię wtedy umysłowe salto
Nie pytając nikogo, czy warto.
Wsłucham się w echo dalekich głosów
Niepomny na marność naszych losów."

"Pomysł to przedni" - odparł Tadeusz
- "By być jak ten ateński Tezeusz.
Spełnić się w walce, nie tracić życia.
To prawdziwy sens naszego bycia!".

24 X 2010

Dialogi eleganta

2010-10-29T15:57:00.000+02:00

Ksiądz Mateusz i ateusz

Pewien ksiądz już mocno stary,
słynny z swej głębokiej wiary,
odwiedził znajomego ateusza.
"Ach, witam księdza Mateusza!"
- rzucił ateusz na powitanie,
licząc na zacne dyskutowanie,
bo lubił z gościem się mierzyć.
"Daj mi powód, by uwierzyć!"
"Wiara jest pokarmem duszy" -
ksiądz Mateusz kopię kruszy -
"A gdy pieniądz będzie w skrzyni
Dusza w niebo skok uczyni!".
"Cóż to! Rzecz tylko finansowa?"
"Kościół trzeba remontować..."

24 X 2010

***

2010-10-23T18:49:00.001+02:00

Zanim wbijesz, z celowo rozegzaltowaną melancholią, wzrok w zbiorową mogiłę, zawieś go najpierw na suficie i czubkach własnych butów.

***

2010-10-20T19:35:00.001+02:00

1. "Oto problem, który być może już nigdy nie znajdzie ostatecznego rozwiązania: problem Machiavellego" - Croce. Jak twierdzi Isaiah Berlin w artykule "oryginalność Machiavellego", myśl polityczna Florentczyka doczekała się już ponad 20 interpretacji (łącznie z uznaniem "Księcia" za satyrę i przestrogę).
2. Bywa, że pustogłowie z aspiracjami generuje pustosłowie!
3. "Jest jedna rzecz niemożliwa dla Polaka - napić się wódki z durszlaka" - jeden z profesorów Instytutu Historii UAM.
4. Zakon Krzyżacki w XVIII w. nie uznał rozbiorów Polski.

***

2010-10-17T10:07:00.002+02:00

Adam Michnik w wywiadzie dla "Wprost" porównał PiS do Komunistycznej Partii Polski.

***

2010-10-17T10:00:00.003+02:00

14 października, podczas debaty "Efekty wolności: kultura po '89" Cezary Michalski stwierdził, iż "komunizm jest wytworem wysokiego modernizmu".
Z kolei mówiąc nt. "młodzieży z Krytyki Politycznej" podkreślał, iż w naiwny sposób wierzy ona w rewolucję, i - wzorem jego pokolenia - chciałaby móc "spojrzeć w oko smoka".
Tyle prawa noga KryPola.

***

2010-10-16T18:09:00.003+02:00

Dostrzegając rodzące się stosunki wczesnokapitalistyczne i wewnętrzny rozkład kościoła w XV w. Benvenuto de Imola pisał, że kto uprawia lichwę, idzie do piekła, kto jej nie uprawia - w nędzarzy. Inaczej ujmowali kwestię buntujący się biedacy. Wędrowny goliard powie, że nawet w Rzymie ewangelię według św. Marka zastąpiła ewangelia według marki srebra.
Wiek później kaznodzieja i wielki sprzedawca odpustów, Jan Tetzel, tłumaczył, że "Skoro pieniądz brzęknie w skrzyni, dusza w niebo skok uczyni!".

***

2010-10-15T21:41:00.002+02:00

1 Jeśli nałożę zbyt mało żelu, włosy się nie utrzymają; jeśli zbyt dużo, staną się pod jego wpływem ciężkie i opadną.
2. Drzwi samochodowe w oczach kierowcy są zawsze albo zamknięte zbyt słabo, albo zbyt mocno!
3. Nie ma takiej sprawy, która nie zmiękłaby przyparta do baru!

***

2010-10-15T20:56:00.001+02:00

Wyciągnięte ręce katolików władza poobcina - jak powiedział Gomułka.
A może to nie Gomułka?
A może nie o katolikach?
Nie ważne! Na Placu Czerwonym i tak kradną rowery!

Różności

2010-10-12T17:06:00.000+02:00

1. Tytuł poprzedniego wpisu nie wziął się znikąd. „Varia” to po łacinie „różności”. W podręczniku, z którego nieudolnie uczę się języka starożytnych Rzymian, przy każdym nowym temacie znajduje się właśnie zlepek takich różności, które potem na lektoracie tłumaczymy. Zadanie wielce uciążliwe. W przeciwieństwie, oczywiście, do tego bloga. Niemniej tytuł po łacinie ma mądry wydźwięk.
2. 7 X zaszedł do mnie kolega Jurij z trzeciego roku historii ogólnej. Jegomość niski, barczysty, krótko przystrzyżony, w okularach i koszuli. Z pochodzenia Białorusin. Miłośnik alkoholu. Fizjonomia ogólnie miła. Pomimo dłuższego pobytu w Polsce wciąż dość mocno kaleczy nasz język, ale ma całkiem przyjemny głos, który łagodzi braki. Ale nie o to tu chodzi. Ów osobnik świetnie wpisuje się w pewien, charakterystyczny dla historyków, nurt. Otóż wyznaje dogmat, iż dzisiejsza epoka jest wywiedziona wprost ze starożytnego Rzymu. I nie chodzi mi teraz – u kaduka! - o polemikę z tą brednią. Chcę tutaj raczej napiętnować ogólny błąd takiego pojmowania współczesności. Bo nie jest ona dzieckiem starożytnego Bliskiego Wschodu / starożytnych Aten / monarchii hellenistycznych / Rzymu / średniowiecznego kościoła / włoskiego renesansu / sarmackiego baroku / francuskiego oświecenia / insurekcyjnego romantyzmu / pozytywizmu i co tam jeszcze fantazja ciasnego umysłu wymyśli. Z całą mocą trzeba podkreślić, iż – jednostkowo rzecz ujmując – każdy z nas stanowi konglomerat kulturowych naleciałości różnych epok i prądów. I, co więcej, są one zmieszane w różnych proporcjach. Ateista jest pewnie raczej dzieckiem oświecenia (choć korzysta na co dzień z prawa o rzymskich korzeniach), człowiek wyznania rzymskokatolickiego ze swoim pojmowaniem piekła – średniowiecza (choć obchodzi zapewne kilka świąt o korzeniach pogańskich), etc. I bynajmniej w tym punkcie nie deprecjonuję wierzących. Akurat nie w tym punkcie!
3. Pytań coraz więcej. Odpowiedzi brak.
4. Wczoraj umiera – jutro nie chce się narodzić.
5. „Zaiste tak się dzieje, że zawsze tam, gdzie brak uzasadnienia rozumowego, nadrabia się krzykiem” - Leonardo da Vinci.
6. U sporej części kobiet (ale i u mężczyzn) występuje tendencja do „podobania się sobie”. Wydawało się bowiem, że jeśli człek znajdzie już swą drugą połowę na przynajmniej najbliższy okres życia, to będzie robił wszystko, by się jej przypodobać. Teoria jednak w tym przypadku różni się zasadniczo od praktyki. W fazie, nazwę to tak, „pierwszego zdobywania” tej osoby faktycznie ze szczególną intensywnością staramy się eksponować wszystko to, co znajduje lub może znaleźć uznanie w oczach tego kogoś. Później jednak, osiągnąwszy cel, na ogół przestajemy np. ubierać się tak, jak lubi ukochana bądź ukochany. Pół biedy, jeśli obie osoby mają zbliżony gust. Jeśli jednak różni się on dość znacznie, następuje sprzeczność. Jaka jest tego przyczyna? Otóż każdy z nas zamknięty jest w klatce swoich własnych zapatrywań i upodobań, które uznajemy za jedynie prawdziwe. Kiedy więc słyszę lubianą przez siebie piosenkę, rzucę bez ogródek, że jest ona zajebista, i będę oczekiwał od drugiego człowieka potwierdzenia swoich słów. Podobnie jest z wyglądem. Każdemu z nas wydaje się, że posiada „uniwersalny gust”. I tutaj tkwi sedno problemu. Homo sapiens sapiens, pomimo daleko idącego rozwinięcia abstrakcyjnego myślenia, wciąż pozostaje zwierzęciem. Samice i samce wszystkich chyba gatunków starają się przypodobać jak największej ilości osobników płci przeciwnej. I oto ponura prawda – rzekomo chcąc podobać się sobie, dążymy do uznania w oczach innych kobiet bądź mężczyzn, nawet posiadając partnera czy partnerkę (zgodnie z potrzeba uznania społecznego, wyrażoną w piramidzie Masłowa). W przeciwnym bowiem wypadku robilibyśmy wszystko, by jak najbardziej wpasować się w gust tej drugiej osoby. Do tego jednak potrzeba byłoby wyzbycia się własnych zapatrywań, co w tym przypadku podchodziłoby pod zniewolenie czy zamknięcie w kręgu upodobań drugiego człowieka.
Można jednak tę teorię podkopać wskazując na przykład osób, których image w znacznym stopniu odbiega od ogólnie przyjętych kanonów „dobrego wyglądu” (oczywiście mam tu na myśli przypadek, w którym jest to efektem świadomej pracy czy świadomego działania jednostki, a nie np. obżarstwa). Jest to jednak słabość tylko pozorna. W tym przypadku czynnikiem przyciągającym, czy mającym zaimponować samcowi bądź samicy, jest nonkonformizm i indywidualizm, kojarzony z twardością charakteru i siłą osobowości.
Freud ma powody do radości.
7. Dzisiaj imperia, jutro popioły.

Varia

2010-10-08T15:15:00.001+02:00

1. Kiedy cipa chuja czuje, niebo z ziemią się zrównuje!
2. Ponoć jeśli po seksie towarzyszy mi strach przed posiadaniem dziecka to jest to dowód, że nie jestem jeszcze gotowy na seks. Nie jest to pozbawione sensu. Niejednokrotnie surowe ciasto smakuje mi bardziej, niż upieczony placek.
3. Słyszałem od znajomego, że Google Translator tłumaczy zdanie "Placek jest upieczony" jako "A cake is hell".
4. Kamasutra to dowód na niewielki rozmiar hinduskich penisów (podobno średnio 8 cm). Musieli po prostu zaoferować swym kobietom coś innego. Jest to dobitny znak tego, że czasem ograniczone w jakiejś kwestii możliwości doprowadzają w ostatecznym rozrachunku do progresu. Podobnie jest z rozwojem literatury. W czasach zaborczej, sanacyjnej i komunistycznej cenzury powstawały najpiękniejsze literackie alegorie. Dzieła z czasów zaborów są klasę wyżej od dzisiejszych wypocin pismaków.
5. Największymi penisami na świecie obdarzone jest pewne kongijskie plemię. Średnia wynosi ponad 30 cm. Cały czas chodzą nago – nie ma się co dziwić. Należy eksponować i uzewnętrzniać to, co się ma najpiękniejsze.
6. Arabowie z natury nie są obdarzeni zbyt dużymi penisami, ale większość z nich w toku swojego życia wykonuje specjalne ćwiczenia, które powodują wzrost ich przyrodzenia. Trening czyni mistrza.
7. Odruchem każdego mężczyzny jest klepnąć wypinającą się przed nim, kształtną kobietę w tyłek. Kto tego nie robi, nie jest naturalny.
8. Seks z prostytutką, która tego nie chce, to gwałt czy kradzież?
9. "Piwo jest dowodem na to, że bóg opiekuje się ludzkością" – Benjamin Franklin.
10. "Ten, kto wymyślił piwo, był geniuszem" – Platon.
11. Był wyczerpany. Po pracy legł bezwładnie przed telewizorem Po chwili niebieskawy ekran zadziałał na niego usypiająco. Głowa zaczęła ciążyć. W tym samym czasie bateria usiadła na pilocie, a zegarek chodził po pokoju.
12. Oczy same w sobie są wystarczająco mokre. Po co wtryskiwać do nich krople? To tak, jakby ubijać litą skałę.
13. Ponoć w RFN swego czasu nagrano film o Róży Luksemburg, a rolę Liebknechta zagrał Daniel Olbrychski.
14. Osoba leżąca pod tym nagrobkiem też chciała żyć pięknie!
15. Według starszych historiograficznych hipotez Indianie mieli się wywodzić od Sumerów, Khmerow, Basków, Hunów, Hetytów, Celtów, Normanów, Scytów, Judejczyków, Fenicjan, Kreteńczyków, Mongołów i Atlantydów. Czemu nie od Słowian?

Jęki (niestety nieprzyjemne)

2010-10-02T20:48:00.003+02:00

Polacy to naród niejako obdarzony skłonnością do marudzenia. Szczególnie dotkliwie objawia się to w kwestiach - co zrozumiałe - bytowo-finansowych. O ile jednak w tym systemie całkiem naturalnym zjawiskiem jest beznadziejność położenia prostego ludu, o tyle narzekanie neoliberalnej bandy stojącej na czele tego państwa na fakt, że "na nic nie ma pieniędzy" jest doprawdy kuriozalny.
Pieniądze bowiem są, tyle że wydawane w głupi sposób. Oto jeden z biedniejszych krajów UE stać na nowiutkie stadiony, pompatyczne rocznice historyczne, wspieranie banków w sytuacji kryzysu, udział w wojnach Wielkiego Brata, gadżety typu grające fontanny, podświetlane pomniki, grające ławki, nowe świątynie etc.
A prosty lud nie ma gdzie mieszkać, bo brakuje budynków socjalnych.
To jedna ze spraw, które wkurwiają mnie w stopniu - sięgając do wokabularza hydrologii - wysokim.

Na tacy

2010-10-01T16:03:00.001+02:00

1. Głupi, którzy nie widzieli, a uwierzyli!
2. Widzieć własny pogrzeb - marzenie ściętej głowy!
3. Zjadłbym konia, ale bez kopyt!
4. Odpal fajkę banknotem - nie myśl, co będzie potem!
5. Myślenie ma przeszłość!
6. Po dłuższym okresie chodzenia z głową w chmurach każdy pojmie, że najodpowiedniejszym miejscem do zawieszenia wzroku są czubki własnych butów!
7. Moja mizantropijna twarz mówi za mnie!
8. Mój mizantropijny umysł nienawidzi cię!
9. Schnąca podłoga ma w sobie ten sam urok, co widok wschodzącego zboża - owoc pracy!
10. Kocham - jak to trudno powiedzieć!
11. Barykady nie zawsze stoją we właściwym miejscu!
12. Każda chwila oddala!